Ginds, waar men slechts ellende vindt,
haat, oorlog, tirannie,
bevalt een moeder van een kind.
Veel toekomst heeft het niet.

Maar ik werd híer geboren, Heer;
een land, veilig en goed,
waar vrede is en vrijheid heerst,
welvaart en overvloed.

Toevalligheid of willekeur?
Gaat het nu eenmaal zo?
Is het expres dat dit gebeurt?
Beoogd scenario?

Is dit soms wat U zelf ook wilt?
’t Gaat boven mijn verstand.
Komt, Heer, een dergelijk verschil
echt uit uw vaderhand?

Verborgen toch is vaak uw weg,
een raadsel wat U doet.
Maar ik vertrouw op wat U zegt.
U maakt het kwade goed.

Heer, denk toch aan dat arme kind,
aan wie daar zijn in nood.
Laat merken dat U bij hen bent.
Bewaar hen in uw schoot.

En laat mij door de wereld gaan,
tot helpen steeds bereid,
mij zijn als die Samaritaan,
vol medemenselijkheid.
(Mel.: LB 943)