(Mel.: ELB 241)

Ook al is het donker op jouw pad,
ben je de weg steeds kwijt,
ook al lijkt de toekomst een zwart gat
en mis je zekerheid,
je hoeft niet bang te zijn,
hoe kwetsbaar ook en klein.
De Heer neemt jouw handen in zijn hand
en leidt je door het land.

Als het in jouw leven hevig stormt,
de wind steeds tegen is,
als het water tot de lippen komt
door angsten en gemis,
hoef je niet bang te zijn,
want Hij weet van jouw pijn.
De Heer staat niet werkloos aan de kant;
je valt niet uit zijn hand.

Als je moe en oud geworden bent
en eenzaam achterblijft,
je steeds minder mensen nog herkent,
de nacht de dag verdrijft,
hoor dan naar dit refrein:
je hoeft niet bang te zijn.
De Heer draagt je naar de overkant,
geborgen in zijn hand.